گامهای استوار علیه پولیو در قریه کژه

ننگرهار، افغانستان (۳ اسد ۱۴۰۴) – شیرینزمان تسل، جوان ۲۵ ساله، از چندین سال به اینسو، مسؤولیت نظارت پس از کمپاین (Post Campaign Monitoring – PCM) واکسین پولیو را در قریه کژه ولسوالی خوگیانی ولایت ننگرهار به دوش دارد.
ناظر پس از کمپاین یا PCM monitor کسی است که پس از ختم کمپاین، خانه به خانه میگردد، با مردم صحبت میکند و معلومات جمعآوری مینماید تا اطمینان حاصل کند که همه اطفال واکسین شدهاند، میزان رضایت و آگاهی مردم چگونه است و کیفیت و شفافیت کار تیمها در چه حد میباشد.
شیرینزمان تسل که ایجاد اعتماد در دل مردم را هدف اصلی خود میداند، تلاش میکند اطفالی را که به دلایل مختلف از واکسین بازماندهاند، بهگونه دقیق شناسایی کند تا واکسین شوند و از خطر ویروس پولیو نجات یابند.
در آغاز، این کار ساده نبود. ترس بیمورد مردم از واکسین و شک و تردیدهای مختلف، موانع بزرگی در برابرش بودند.
بسیاری خانوادهها فکر میکردند واکسین بیفایده است و به همین دلیل اجازه نمیدادند اطفالشان واکسین شوند.
اما او که با حوصله و تعهد عمیق کار میکند، مردم را تشویق کرد که به تنها راه مصونیت در برابر پولیو – یعنی واکسین – پی ببرند.
تسل میگوید: «در آغاز بسیاری خانوادهها چنین فکر میکردند که واکسین سودی ندارد یا بخشی از یک توطئه خارجی است. اما ما فضای اعتماد را ایجاد کردیم، با مردم پیوسته صحبت کردیم و در مورد خطرات پولیو، اهمیت واکسین و آینده سالم اطفال وضاحت دادیم. خوشحالم که امروز بسیاری خانوادهها این پیام را درک کردهاند و با رضایت قلبی اطفالشان را واکسین میکنند.»
شیرینزمان تسل پس از کمپاین در قریه کژه نظارت میکند © افغانستان عاری از پولیو / ۱۴۰۴ هـ ش
از انکار تا همکاری
ملک حاجی عبدالغفور، بزرگ قومی قریه کژه میگوید: «شیرینزمان تسل از جمله آن جوانانی است که خستگی نمیشناسد. با اخلاص و محبت با هر خانواده صحبت میکند و برایشان آگاهی و قناعت میدهد.»
به گفته او، به برکت همین تلاشهای خستگیناپذیر تسل، اکنون بسیاری از خانوادههایی که قبلاً واکسین را رد میکردند، حالا با رضایت و خوشی اطفالشان را واکسین میکنند.
یکی از باشندگان محل، حاجی نعمتالله، که پسرش قبلاً از واکسین بازمانده بود، میگوید: «قبلاً مطمئن نبودم، اما تسل چندین بار با من صحبت کرد. هر بار با صبر و تحمل قناعت داد، تا بالاخره شکم از بین رفت. حالا در هر کمپاین آمادهام، پسرم دیگر هرگز از واکسین باز نمیماند.»
در همین حال، یکی از امامان محل، مولوی عبدالحلیم نیز از تلاشهای شیرینزمان تسل ستایش میکند و میگوید: «از نگاه طبی، این یک حقیقت ثابت است که واکسین ضد پولیو، تنها و مؤثرترین راه نجات اطفال از فلج است. با کمک واکسین میتوانیم نسل آینده را از معلولیت دایمی نجات دهیم و زندگی سالم و فعال برایشان تضمین نماییم.»
او میافزاید: «همچنان از نگاه دینی، مراقبت از اطفال و حفاظت از جانشان یک مسؤولیت شرعی است. اسلام به زندگی انسانها ارزش ویژهای میدهد و هرگونه اقدام وقایوی که از بیماریها جلوگیری کند، نهتنها جایز بلکه لازم شمرده شده است.»
این عالم دینی میگوید: «من همیشه از منبر مسجد به مردم این پیام را میدهم که تطبیق واکسین ضد پولیو تنها یک اقدام صحی نیست، بلکه یک مسؤولیت دینی و اخلاقی برای همه ماست، زیرا یک طفل سالم و صحتمند، پیامآور آینده مطمئن جامعه است.»
داکتر صبغتالله، هماهنگکننده خدمات صحی در منطقه میگوید: «اکنون بسیاری از خانوادههایی که سالها دید منفی نسبت به واکسین داشتند، به نتیجه تلاشهای کارمندان صحی چون شیرینزمان تسل و حمایت علمای دینی، اطفالشان را بهگونه منظم واکسین میکنند که این یک پیروزی بزرگ برای آگاهی عامه و اعتماد اجتماعی است.»
تسل با کودکان واکسینشده قریه کژه © افغانستان عاری از پولیو / ۱۴۰۴ هـ ش
تعهد در میان سختیها
شیرینزمان تسل هر روز به دهها خانواده سر میزند، دروازه هر خانه را میکوبد، با والدین و بزرگان صحبت میکند و تلاش دارد که هیچ طفلی از واکسین باز نماند.
او تنها به ارقام و اعداد بسنده نمیکند، بلکه برای ایجاد اعتماد در دل مردم نیز کار میکند.
وی شک و تردیدهای هر خانواده را با صبر و حوصله میشنود و به زبان ساده، خطرات بیماری پولیو و ارزش واکسین را برایشان توضیح میدهد، تا هر پدر و مادر به سلامت فرزندشان توجه بیشتری نمایند.
تسل میگوید: «تا زمانی که حتی یک طفل هم از واکسین بازمانده باشد، کار ما پایان نیافته. برای من، حفاظت از سلامت اطفال تنها یک وظیفه مسلکی نیست، بلکه یک مأموریت اخلاقی و انسانی است. من باور دارم که هر طفل حق یک زندگی سالم را دارد و ما همه مسؤول هستیم که این حق را برایشان تأمین کنیم.»
صدای جامعه و مسؤولیت مشترک
عبدالقدیر، فعال اجتماعی قریه کژه میگوید: «ما خوشبخت هستیم که برای مبارزه با پولیو، جوانان متعهد و پرتلاشی داریم. این تنها موضوع دو قطره واکسین نیست، بلکه موضوع حفظ زندگی سالم نسلهای آینده است. من از همه خانوادهها میخواهم که بیتفاوتی نکنند و در هر کمپاین، اطفالشان را بهگونه منظم واکسین نمایند.»
او میافزاید، تنها وحدت جامعه و همکاری علمای دینی، بزرگان قومی و جوانان میتواند موفقیت در برابر پولیو را تضمین کند. ما همه باید در کنار این قهرمانان بایستیم.
داستان شیرینزمان تسل نماینده هزاران داوطلب و کارمند صحیای است که با وجود مشکلات، انرژی و وقتشان را برای حفاظت از زندگی اطفال اختصاص میدهند.
گرچه راه دشوار و طولانی است، اما بهبرکت همین تلاشهای متعهدانه، روزی خواهد رسید که افغانستان بهعنوان کشور عاری از پولیو اعلان خواهد شد – روزی که هر طفل زندگی سالم، خوشحال و دور از خطر فلج خواهد داشت.

