وقتی اعتماد جای نگرانی را میگیرد؛ مبارزهای آرام اما مؤثر زرینه احمدی علیه پولیو
پنجشیر، افغانستان (۹ جدی ۱۴۰۴) – کوچههای قریه ملسپه در ولسوالی بازارک، شاهد بازیها و زندگی روزمره اطفال هستند، اما در همینجا تلاشهای خاموشی جریان دارد که هدف آن تنها حفاظت از امروز اطفال نیست، بلکه آینده آنان را نیز تضمین میکند.
زرینه احمدی، یک زن افغان، سالهاست که بهطور مستقیم با والدین در این روستاها گفتگو میکند؛ هدف او تنها واکسین نیست، بلکه ایجاد اعتماد و آگاهی در خانوادهها است.
او از سال ۲۰۱۴ با کمپاینهای واکسین پولیو همکاری میکند. سفرش را به عنوان یک رضاکار معمولی آغاز کرد، زمانی که آگاهی جامعه درباره خطرات مرض پولیو و اهمیت واکسین کم بود.
زرینه میگوید: «در ابتدا آسان نبود. برخی خانوادهها نگران بودند و برخی نمیدانستند چرا واکسین پولیو مهم است. اما فهمیدم که اگر تلاش نکنیم، همین نگرانیها باقی خواهد ماند.»
او تصمیم گرفت که مسیر گفتگو، صبر و احترام را پیش گیرد. تلاش کرد که به هر مادر برسد، نگرانیهایشان را بشنود و به هر پرسششان به زبان ساده و قابل فهم پاسخ دهد.
زرینه احمدی به یک طفل واکسین پولیو میدهد © افغانستان عاری از پولیو / ۱۴۰۴ هـ ش
او به والدین درباره خطرات مرض پولیو اطلاع میداد و توضیح میداد که همین دو قطره واکسین میتواند آینده طفل را از فلج شدن محافظت کند.
با گذشت زمان، رفتار مردم تغییر کرد. خانوادههایی که پیشتر درهای خود را بسته نگه میداشتند، حالا مشتاقانه منتظر آمدن زرینه بودند. او میگوید: «وقتی مردم احساس کنند که شما حرفهایشان را میشنوید و نگرانیهایشان را با احترام پاسخ میدهید، اعتماد شکل میگیرد و خانوادهها خود تصمیم میگیرند که در هر کمپاین اطفالشان را واکسین کنند.»
زرینه معتقد است که نقش رضاکاران زن در تلاشهای جلوگیری از پولیو ارزش خاصی دارد: «مادران به راحتی با رضاکاران زن صحبت میکنند، نگرانیهایشان را با آنان در میان میگذارند و وقتی قانع شوند، نه تنها اطفالشان را واکسین میکنند، بلکه دیگران را نیز تشویق میکنند.»
به گفته او، همین ارتباط است که شک را به اعتماد تبدیل میکند.
یک کارمند صحی محلی، محمد شریف، میگوید که رضاکاران زن مانند زرینه فضای اعتماد میان خانوادهها را تقویت میکنند. «وقتی پیام از درون جامعه میآید، مردم آن را زود میپذیرند. رضاکاران زن در درون خانهها ارتباطی ایجاد میکنند که از راههای دیگر ممکن نیست.» او میافزاید که چنین اعتمادی مهمترین ابزار مبارزه با پولیو است.
محمد داود یک فعال جوان اجتماعی، نیز تأکید میکند که نقش رضاکاران زن محدود به اجرای واکسین نیست: «رضاکاران زن به مادران آگاهی میدهند و این تفکر را در میان آنان تقویت میکنند که سلامتی طفل تنها موضوع امروز نیست، بلکه مسئولیتی برای آینده است.»
زرینه احمدی پس از واکسین، انگشت یک طفل را نشانی میکند © افغانستان عاری از پولیو / ۱۴۰۴ هـ ش
زرینه تلاشهایش را بر محور آگاهی ادامه میدهد. او پیام روشنی به والدین دارد: «واکسین تنها چند قطره است، اما ارزش آن بسیار زیاد است. همین قطرهها میتواند طفل شما را از معلولیت همیشگی محافظت کند.»
او اضافه میکند که سلامت اطفال باید اولویت هر خانواده باشد، زیرا اطفال سالم اساس یک جامعه سالماند.
به گفته زرینه، جلوگیری از پولیو تنها وظیفه تیمهای صحی نیست: «وقتی خانوادهها همکاری کنند، اعتماد داشته باشند و آگاه شوند، هر کمپاین موفق میشود.»
به همین دلیل، او خود را تنها واکسیناتور نمیداند، بلکه بخشی از ایجاد آگاهی و اعتماد میشمارد.
امروز، اطفال روستای ملسپه در طول کمپاین واکسین، نام زرینه را میبرند و از آمدن او خوشحال میشوند. خانوادهها او را میشناسند و به فعالیتهایش احترام میگذارند. این تغییر در یک روز ایجاد نشده است، بلکه نتیجه سالها تلاش مداوم، صبر و اخلاص است.
زرینه احمدی یکی از هزاران رضاکار زن است که با گامهای ساده، تأثیر بزرگی ایجاد میکنند.
داستان او نشان میدهد که وقتی اعتماد ایجاد شود، شکها کاهش مییابد، آگاهی افزایش مییابد و مردم برای حفاظت از اطفالشان گامهای عملی برمیدارند.
همین اعتماد و مسئولیت مشترک، راه موفقیت در برابر مرض پولیو را هموار میکند و امید به آیندهای سالم و روشن را برای اطفال افغانستان زنده نگه میدارد.
