سیفالله؛ نه سال خدمت رضاکارانه برای سلامت اطفال

سیفالله، ۲۸ ساله، از نه سال به اینسو بهعنوان داوطلب در کمپاینهای واکسین پولیو فعالیت میکند و اطفال منطقه خود را واکسین میکند.
پکتیکا، افغانستان (۸ اسد ۱۴۰۵) – هنوز روشنایی صبح بر کوههای ولسوالی یوسفخیل ولایت پکتیکا نتابیده بود که سیفالله، ۲۸ ساله، برای آغاز ماموریت روزانهاش در کمپاین واکسین پولیو راهی شد.
او و همکارانش تمام روز از محل به محل دیگر میروند و اطفال زیر پنج سال را واکسین میکنند تا از بیماری پولیو محافظت شوند.
سیفالله باشندهٔ قریه براتخیل ولسوالی یوسفخیل است و از نه سال به اینسو بهعنوان رضاکار در کمپاینهای واکسین پولیو فعالیت میکند.
او میگوید: «نمیخواهم هیچ طفلی بهدلیل پولیو با معلولیت روبهرو شود. همین انگیزه باعث شد کارم را بهعنوان رضاکار آغاز کنم.»
آغاز راه رضاکاری
سیفالله میگوید از دوران طفولیت شاهد بود که کلانهای خانوادهاش برای حل مشکلات مردم تلاش میکردند.
او با یادآوری آن روزها میگوید: «همیشه میدیدم که بزرگان خانوادهام برای حل مشکلات مردم کمک میکردند. همان زمان با خودم گفتم وقتی بزرگ شوم، من هم میخواهم برای جامعهام فردی مفید باشم.»
وقتی فرصت همکاری رضاکارانه در کمپاین واکسین پولیو برایش فراهم شد، بدون تردید به این برنامه پیوست.
تنها واکسین نه، بلکه آگاهیدهی هم
در روزهای کمپاین، سیفالله و اعضای تیمش از محل به محل دیگر میروند، اطفال را واکسین میکنند و با بزرگان خانوادهها درباره صحت اطفال گفتوگو میکنند.
آنان همچنان درباره اهمیت شیر مادر، شستن دستها، رعایت حفظالصحه و پیشگیری از بیماریها به مردم آگاهی میدهند.
سیفالله میگوید: «ما تنها واکسین تطبیق نمیکنیم، بلکه تلاش میکنیم این پیام را نیز به هر خانواده برسانیم که سلامت طفل به مجموعهای از عادتهای سالم وابسته است و واکسین بخش مهمی از آن را تشکیل میدهد.»
در یک روز عادی، تیم او حدود ۱۵۰ طفل را واکسین میکند و برای خانوادهها آگاهی صحی ارائه میدهد.
او میگوید: «اگر حتی یک طفل هم از واکسین باز بماند، دوباره مراجعه میکنم تا مطمئن شوم که واکسین شده است.»
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
سیفالله پس از تطبیق واکسین پولیو، انگشت یک طفل را نشانی میکند.
اعتماد با گفتوگو شکل میگیرد
ارائه خدمات صحی در مناطق کوهستانی پکتیکا با دشواریهای زیادی همراه است. راههای طولانی و گاهی معلومات نادرست، روند جلب اعتماد مردم به تیمهای واکسین را با چالش روبهرو میکند.
سیفالله میگوید در سالهای نخست فعالیتش، برخی خانوادهها درباره واکسین پولیو نگرانی داشتند.
اما او آموخت که اعتماد از راه گفتوگو، صبر و احترام به دست میآید.
او میگوید: «ما نخست به سخنان مردم گوش میدهیم، تلاش میکنیم نگرانیهایشان را درک کنیم و سپس با آرامش و احترام معلومات لازم را در اختیارشان قرار میدهیم.»
تجربهای از جلب اعتماد
روزی در قریه براتخیل، خانوادهای از واکسین کردن طفلشان خودداری کرد. پدر طفل درباره واکسین نگرانی داشت و تحت تأثیر برخی شایعات قرار گرفته بود.
سیفالله ابتدا به سخنان او گوش داد. سپس درباره بیماری پولیو، مصئونیت واکسین و اهمیت محافظت از آینده طفل برایش معلومات داد.
پس از گفتوگویی کوتاه، نظر خانواده تغییر کرد و طفل واکسین شد.
سیفالله میگوید: «آن روز برایم ثابت شد که وقتی به مردم گوش بدهیم و با احترام با آنان برخورد کنیم، اعتماد شکل میگیرد.»
لبخند اطفال، بهترین پاداش
برای سیفالله، کمپاین واکسین پولیو تنها یک فعالیت رضاکارانه نیست، بلکه تلاشی برای محافظت از آینده اطفال است.
او میگوید دشواریهای راه و رفتوآمد به مناطق دوردست هرگز مانع رسیدن او به هدفش نمیشود.
«هر بار که طفلی واکسین میشود، احساس میکنم گام مهمی برای محافظت از آینده او برداشتهام.»
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
سیفالله در جریان کمپاین واکسین پولیو در کنار اطفال واکسینشده.
حمایت خانواده
حمایت خانواده، پشتوانه مهم فعالیتهای رضاکارانه سیفالله است.
پدرش، فیضخان، همواره به او میگوید: «دعای مردم و رضایت آنان از هر منفعت مادی ارزشمندتر است.»
سیفالله میگوید حمایت خانواده و اعتماد مردم، او را تشویق میکند تا کارش را نه صرف بهعنوان یک وظیفه، بلکه بهعنوان یک مسئولیت اجتماعی انجام دهد.
آرزوی افغانستان عاری از پولیو
سیفالله امیدوار است روزی افغانستان از مرض پولیو رهایی یابد و دیگر هیچ طفلی بهدلیل این مریضی با معلولیت دایمی روبهرو نشود.
او میگوید: «آرزوی من این است که همه اطفال کشور، سالم، فعال و از پولیو مصئون باشند.»
او برای جوانان نیز پیامی دارد: «خدمت به مردم تنها یک وظیفه نیست؛ بلکه یک مسئولیت است. اگر هر کس با اخلاص برای جامعه خود کار کند، میتوانیم آینده بهتری برای اطفالمان بسازیم.»

