سفر دوازدهساله نجات زندگی؛ روایت تلاشهای فیضالله فیضی
لوگر، افغانستان (۵ ثور ۱۴۰۵) – در قریه زرغونشهر ولسوالی محمدآغه ولایت لوگر، هرگاه سخن از خدمت صادقانه به میان آید، نام فیضالله فیضی بر زبانها جاری میشود.
فیضی تنها یک نام نیست، بلکه نماد ارادهای شکستناپذیر است که طی دوازده سال گذشته برای نجات جان اطفال منطقهاش ایستادگی کرده است.
این روایت یک رضاکار متعهد است که در هر شرایط دشوار به کارش ادامه داده و هرگز بکس واکسین را از دوش خود پایین نگذاشته است.
یک انتخاب مقدس
دوازده سال پیش، زمانی که فیضالله فیضی نخستین گامش را بهعنوان رضاکار در کمپاین واکسین پولیو برداشت، شرایط بسیار چالشبرانگیز بود.
در آن زمان، آگاهی نادرست درباره واکسین، بیتوجهی برخی خانوادهها و در مواردی انکار از واکسین، موانع بزرگی بودند که هر گام او و همکارانش را دشوار میساخت.
اما فیضی با هدفی والا وارد این مسیر شد: «نمیخواهم حتی یک طفل در قریهام بهدلیل پولیو دچار فلج دایمی شود و بار دوش خانواده و جامعهاش گردد.»
همین باور سبب شد که او زندگیاش را وقف این مأموریت انسانی کند.
فیضی و تیمش در حال تطبیق واکسین پولیو برای اطفال.© افغانستان عاری از پولیو / ۱۴۰۵
تلاشها و دستاوردها
در طول این دوازده سال، فیضی تنها یک واکسیناتور نبوده، بلکه سازنده اعتماد، پیامرسان آگاهی و صدای فعال جامعه نیز بوده است.
او به دهها منطقه دشوارگذر سفر کرده – از مسیرهای طولانی گرفته تا کوچههایی که مردم در آن نسبت به واکسین تردید داشتند – اما هرگز عقبنشینی نکرد.
نتیجه این تلاشهای پیهم، تغییر قابلتوجه در نگرش مردم بوده است؛ خانوادههایی که پیشتر واکسین را نمیپذیرفتند، امروز از حامیان کمپاینها هستند. سطح واکسیناسیون افزایش یافته و آگاهی عمومی درباره پولیو بهطور چشمگیری بالا رفته است.
فیضی تنها دروازهها را نکوبیده، بلکه راهی به دلها باز کرده است.
او با هر خانواده با احترام، صبر و استدلال گفتگو کرده تا آنان را قانع سازد که واکسین، گامی حیاتی برای آینده اطفالشان است.
فیضی و تیمش تلاش میکنند تا هیچ طفلی از واکسین محروم نماند.© افغانستان عاری از پولیو / ۱۴۰۵
یک خاطره ماندگار و درس زندگی
فیضی داستانی را به یاد میآورد که هرگز فراموش نمیکند.
او میگوید: «در یکی از مناطق دوردست، خانوادهای بههیچوجه حاضر نبود طفلشان را واکسین کند. نزدیک به سه ساعت با بزرگ خانواده گفتگو کردم. از اطفالی گفتم که بهدلیل پولیو برای همیشه فلج شدهاند. وقتی در پایان، پدر راضی شد و طفل را واکسین کرد، اشک شوق در چشمانم جمع شد. آن لحظه حس کردم که یک زندگی را نجات دادهام.»
پیام فیضی؛ صدایی برای همه
فیضی که اکنون بیش از یک دهه تجربه دارد، پیام روشنی برای جامعه دارد: «اطفال امانت الهی در دست شما هستند. آنان را در برابر بیماریها بیدفاع نگذارید. از جوانانی که برای سلامت فرزندان شما تلاش میکنند، حمایت کنید. پولیو زمانی از بین میرود که همه ما باهم به آن “نه” بگوییم.»
نتیجه؛ روشنایی امید
دوازده سال خدمت فیضی در ولسوالی محمدآغه لوگر نشان میدهد که تغییر با شعار بهدست نمیآید، بلکه با عمل و پایداری شکل میگیرد.
او همچنان هر روز با این امید کار میکند که روزی افغانستان بهطور کامل از پولیو پاک اعلام شود و هیچ طفلی دیگر قربانی این بیماری نگردد.
داستان فیضی یادآور این حقیقت است که هر یک از ما میتوانیم در جامعه خود نقش یک قهرمان را ایفا کنیم – اگر بخواهیم تغییری مثبت در زندگی دیگران ایجاد کنیم.
پشت بکس واکسین و لبخند او، آینده سالم هزاران طفل نهفته است. بیایید ما نیز مانند فیضی، مسئولیت سلامت جامعهمان را بپذیریم.
