در راههای دشوار، برای رسیدن به هر طفل
وسیعالله از پنج سال به اینسو بهعنوان سوپروایزر تیمهای واکسین پولیو در مناطق کوهستانی ولایت نورستان کار میکند و تلاش دارد هیچ طفلی از واکسین باز نماند.
نورستان، افغانستان (۸ میزان ۱۴۰۵) - در ولسوالی کامدیش، برخی قریهها از یکدیگر فاصله زیادی دارند و رفتن از یک قریه به قریه دیگر نیازمند پیمودن راههای طولانی و دشوار است. پستیوبلندیهای زمین و فاصله زیاد میان خانهها، شرایط کار تیمهای واکسین را نیز دشوارتر میسازد.
وسیعالله با این شرایط از نزدیک آشنا است. این جوان ۲۶ ساله از پنج سال به اینسو بهعنوان سوپروایزر تیمهای واکسین پولیو کار میکند. آشنایی او با جغرافیای منطقه و شرایط زندگی مردم، به او کمک میکند تا هنگام هماهنگی و نظارت از تیمها، برای رساندن واکسین به خانوادههای دوردست تلاش کند و نگذارد هیچ طفلی از واکسین باز بماند.
برای او، همین مهمترین هدف هر کمپاین است.
در کنار مردم منطقه خود
وسیعالله در همین منطقه بزرگ شده و از دوران طفولیت با مردم محل خود روابط نزدیک داشته است. او تا مقطع لیسانس تحصیل کرده و همواره تلاش کرده است دانش و تجربه خود را برای خدمت به مردم به کار گیرد.
او میگوید: «طفولیت خود را در همین منطقه سپری کردهام. از همان سالهای کودکی مشکلات مردم منطقه خود را دیدهام و همیشه تلاش کردهام از دانش و تجربهام برای خدمت به مردم استفاده کنم.»
او میگوید، در منطقهای که دسترسی به خدمات صحی آسان نیست، خدمت برای صحت اطفال برایش ارزش ویژهای دارد؛ به همین دلیل تصمیم گرفت با برنامه پولیو کار کند.
«صحت اطفال و خدمت به مردم، انگیزه اصلی من برای کار بود.»
© افغانستان
عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
وسیعالله در ولسوالی کامدیش، انگشت یک طفل را پس
از تطبیق واکسین پولیو علامتگذاری میکند.
گامبهگام با تیمها
پشت هر کمپاین واکسین پولیو تنها لحظهای نیست که واکسیناتور به دروازه خانه یک طفل میرسد. هماهنگی تیمها، ارزیابی شرایط منطقه و نظارت دوامدار از روند کار نیز بخش مهمی از این فعالیت است.
وسیعالله روز کاری خود را با هماهنگی با تیمها و بررسی پلان کاری آنان آغاز میکند. سپس به ساحه میرود، فعالیت تیمها را از نزدیک نظارت میکند و اگر مشکلی به وجود بیاید، برای حل آن با تیمها همکاری میکند.
او میگوید: «روز ما با هماهنگی با تیمها، بررسی پلان منطقه و ارزیابی نیازمندیها آغاز میشود. بعد به ساحه میرویم و فعالیت تیمها را نظارت میکنیم.»
در کامدیش، کار هر روز با جغرافیای منطقه و وضعیت راهها ارتباط دارد. برخی خانوادهها در مناطق دوردست زندگی میکنند و به دلیل دشواری راهها، تیمها همیشه نمیتوانند در یک روز به همه خانوادهها برسند.
وسیعالله میگوید: «راهها در منطقه ما دشوار و خانهها از یکدیگر دور است. گاهی تیمها نمیتوانند در یک روز به همه خانوادهها برسند، اما تلاش میکنیم تا پایان کمپاین هیچ طفلی از واکسین باز نماند.»
باور از گفتگو آغاز میشود
پرسشها و نگرانیهای برخی خانوادهها درباره واکسین پولیو، بخش مهمی از کار وسیعالله را تشکیل میدهد. او باور دارد برای جلب اعتماد چنین خانوادهها، نخست باید با حوصله به سخنان آنان گوش داده شود و سپس معلومات ساده و روشن درباره پولیو و واکسین با آنان شریک ساخته شود.
«وقتی مردم پرسش یا نگرانی داشته باشند، تلاش میکنیم نخست به سخنانشان گوش بدهیم و بعد با احترام و به زبان ساده برایشان معلومات بدهیم.»
به گفته او، برخی نگرانیها از معلوماتی ناشی میشود که مردم از دیگران میشنوند. در چنین مواردی، او و تیمها تلاش میکنند با حوصله به پرسشهای خانوادهها پاسخ بدهند و در صورت نیاز، از افراد صحی و علمای دینی مورد اعتماد نیز کمک بگیرند.
«اگر کسی پرسشی داشته باشد، تلاش میکنیم از طریق افراد صحی و علمای دینی مورد اعتماد برایش وضاحت بدهیم. به نظر من، احترام و برخورد خوب برای جلب اعتماد مردم بسیار مهم است.»
عنایتالرحمن، یکی از بزرگان محل، میگوید وسیعالله با شرایط مردم به خوبی آشنا است و در شرایط دشوار ساحوی نیز تلاش میکند به صحت اطفال توجه شود.
«وسیعالله از وضعیت مردم ما آگاه است. او در شرایط دشوار نیز با تیمها کار میکند و تلاش دارد به صحت اطفال توجه شود.»
© افغانستان
عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
وسیعالله در نورستان با اطفالی که واکسین پولیو را دریافت کردهاند.
وقتی باور به عمل تبدیل میشود
وسیعالله در جریان پنج سال گذشته با خانوادههای زیادی درباره واکسین پولیو صحبت کرده است. به گفته او، تغییر دیدگاه یک خانواده همیشه با یک صحبت صورت نمیگیرد؛ گاهی صبر، وضاحت و کمک افراد مورد اعتماد نیز ضروری است.
او از خانوادهای یاد میکند که در ابتدا درباره واکسینکردن اطفال خود نگرانی داشت. وسیعالله و تیم واکسین تلاش کردند به پرسشهای خانواده گوش بدهند، معلومات لازم را ارائه کنند و در صورت نیاز از بزرگان محل و کارکنان صحی کمک بگیرند. در نهایت، خانواده اطفال خود را واکسین کردند.
برای وسیعالله، این لحظه چیزی بیشتر از پایان یک فعالیت معمول کاری بود.
«بسیار خوشحال میشوم. وقتی یک خانواده پس از صحبت، طفل خود را واکسین میکند، احساس میکنم در حفاظت از صحت آن طفل سهم خود را ادا کردهام. همین احساس مرا تشویق میکند که به کارم ادامه بدهم.»
پنج سال، یک تغییر
وسیعالله میگوید در جریان پنج سال گذشته، تغییراتی را در رفتار خانوادهها مشاهده کرده است. به گفته او، اکنون خانوادههای بیشتری اهمیت واکسین پولیو را میدانند و در جریان کمپاین، اطفال خود را واکسین میکنند.
«اکنون بسیاری از خانوادهها میدانند که باید طفل خود را در هر کمپاین واکسین کنند؛ البته هنوز هم خانوادههایی هستند که پرسشها و نگرانیهایی دارند و باید با حوصله قناعت داده شوند.»
به گفته او، تلاشهای مشترک بزرگان جامعه، علمای دینی، کارکنان صحی و تیمهای واکسین در تقویت اعتماد مردم نقش مهمی داشته است.
یک امید، برای همه اطفال
بزرگترین امید وسیعالله این است که افغانستان روزی بهطور کامل از ویروس پولیو عاری شود و هیچ طفلی به دلیل این بیماری از یک آینده سالم محروم نماند.
«امیدوارم همه اطفال سالم و صحتمند بزرگ شوند و از بیماریها در امان باشند. میخواهم اطفال ما در مناطق دوردست نیز مانند اطفال شهرها به خدمات صحی دسترسی داشته باشند.»
او میگوید افغانستان عاری از پولیو، دستاورد مشترک همه کسانی خواهد بود که در بخش واکسین اطفال همکاری کردهاند؛ از خانوادهها و بزرگان جامعه گرفته تا علمای دینی، کارکنان صحی و تیمهای واکسین.
وسیعالله هنوز هم به کار خود ادامه میدهد و تلاش میکند اطفال خانوادههای دوردست منطقه نیز از واکسین برخوردار شوند.
امید او ساده است: هیچ طفلی نباید به دلیل پولیو از یک آینده سالم محروم شود.