گامهای امید بر راههای دشوار؛ مبارزه با پولیو در پچیراگام
ننگرهار، افغانستان (۱۰ ثور ۱۴۰۵) – در مناطق دورافتاده ولسوالی پچیراگام ولایت ننگرهار، جایی که نخستین پرتوهای صبح هنوز بر خانههای قریه «لاندی صبرخانان» نتابیده است، جوانی برای ساختن آیندهای روشن برای اطفال محلش آماده میشود.
این جوان ۲۶ ساله، امینالله رحیمی است؛ کسی که طی چهار سال گذشته زندگی خود را وقف حفاظت از اطفال قریهاش و نجات آنان از معلولیت دایمی کرده است.
امینالله تنها یک رضاکار نیست، بلکه پلی حیاتی میان جامعهاش و مبارزه دشوار برای محو پولیو به شمار میرود.
آغاز روز و مسیر تعهد
روزهای کمپاین واکسین پولیو برای امینالله با احساس عمیق مسئولیت آغاز میشود: «وقتی دیگران هنوز در خواباند، من برنامه روزانهام را آماده میکنم.»
او در حالیکه بکس آبی واکسین را بر دوش میگذارد، با لحنی آرام میگوید که مسیرش آسان نیست؛ باید از راههای کوهستانی، کوچههای تنگ و گاهی شرایط دشوار طبیعی عبور کند.
اما به گفته او، رساندن دو قطره واکسین به هر طفل، هدف بزرگی است که در برابر آن تمام خستگیها بیارزش میشود.
در مناطقی که ارزشهای سنتی بسیار قوی است، امینالله میداند که تنها رساندن واکسین کافی نیست؛ او باید دلها را به دست آورد.
با خانوادهها با نهایت احترام گفتگو میکند، با بزرگ هر خانه جداگانه مینشیند و اهمیت واکسین را به زبان ساده توضیح میدهد.
قطرههای سلامت؛ تلاشی برای نجات جان کودکان در مسیرهای دشوار پچیراگام© افغانستان عاری از پولیو / ۱۴۰۵
شکستن تردیدها و ایجاد اعتماد
در پچیراگام، مانند بسیاری از مناطق دوردست دیگر، تبلیغات نادرست و سوءتفاهمها درباره واکسین هنوز یک چالش است. برخی خانوادهها به دلیل ترس مردد هستند.
امینالله در اینجا نقش یک پیامرسان ماهر را ایفا میکند. او میگوید: «من هرگز کسی را با خشم یا فشار قانع نمیکنم. ابزار ما زبان نرم، صبر و احترام است.»
برای تأثیرگذاری بیشتر، او از مثالهای واقعی جامعه استفاده میکند؛ برای والدین از اطفالی میگوید که واکسین شدهاند و امروز سالم زندگی میکنند، و در مقابل، تصویر تلخ اطفالی را نیز بیان میکند که به دلیل واکسین نشدن برای تمام عمر فلج شدهاند.
این روایتهای واقعی، بذر تغییر را در دل خانوادهها میکارد.
همبستگی جامعه؛ کلید موفقیت
داستان امینالله تنها داستان یک فرد نیست؛ بلکه روایت همبستگی یک جامعه است.
در این مبارزه، بزرگان محل نیز در کنار او ایستادهاند.
اللهنظر، یکی از ریشسفیدان قریه، نقش مهمی در تسهیل کار امینالله دارد.
او با تأکید میگوید: «حفاظت از جان اطفال مسئولیت مشترک ماست. بیایید از شک و ترس دوری کنیم. اگر متحد شویم، نه تنها قریه خود بلکه تمام کشور را میتوانیم از پولیو پاک کنیم.»
سخنان او فضای اعتماد را در هر گوشه قریه تقویت میکند.
در همین حال، علمای دینی ستونهای معنوی این مبارزهاند.
مولوی عبدالمؤمن، خطیب مسجد جامع منطقه، از طریق منبر پیام روشنی به مردم میرساند: «اسلام بر حفظ جان و پیشگیری از بیماریها تأکید دارد؛ واکسین پولیو بخشی مهم از این مسئولیت است.»
صدای او دعوتی است برای سایر علما تا در مناطق خود در زمینه آگاهیدهی پیشگام شوند.
عزم مشترک؛ وقتی بزرگان قریه و رضاکاران برای محو پولیو متحد میشوند© افغانستان عاری از پولیو / ۱۴۰۵
نوید تغییر
نتیجه این تلاشهای مشترک اکنون در قریه «لاندی صبرخانان» بهوضوح دیده میشود.
فضایی که زمانی مملو از تردید بود، اکنون جای خود را به آگاهی و همکاری داده است.
مردم دریافتهاند که این دو قطره، تضمین آینده سالم فرزندانشان است.
امینالله رحیمی، در حالیکه در پایان روز همراه با همکارانش از یکی از کوچههای قریه عبور میکند، با لبخند پیام پایانیاش را چنین بیان میکند: «محو پولیو تنها وظیفه رضاکاران نیست؛ این مسئولیت هر خانه، هر مادر و هر پدر است.»
او باور دارد که وقتی والدین، علمای دینی و بزرگان جامعه برای هدفی مشترک دست به دست هم دهند، روزی نزدیک خواهد آمد که افغانستان با افتخار بهعنوان کشوری عاری از ویروس پولیو اعلام شود.
برای امینالله، این فقط یک رویا نیست، بلکه حقیقتی است که او هر روز در گوشهگوشه پچیراگام به دنبال آن گام برمیدارد.
