مونسه حکیمی همراه با تیمش تلاش می‌کند تا هر طفل واکسین پولیو دریافت کند. او در کنار واکسین، با خانواده‌ها درباره صحت و مراقبت‌های صحی نیز صحبت می‌کند و برای افزایش آگاهی و اعتماد، به‌ویژه برای حفاظت از آینده اطفال، تلاش می‌ورزد.
پنجشیر، افغانستان (۸ سنبله ۱۴۰۵) - در مناطق کوهستانی ولسوالی شُتل پنجشیر، خانه‌ها از یکدیگر فاصله زیادی دارند. برخی راه‌ها طولانی و دشوارند؛ اما این دشواری‌ها مانع کار مونسه حکیمی نمی‌شوند.
او در هر کمپاین واکسین پولیو، محل به محل می‌رود تا اطفال واکسین شوند و هیچ طفلی از دریافت واکسین باز نماند.
مونسه ۲۶ ساله است و در بخش قابلگی آموزش دیده است. او دوران طفولیت‌اش را نیز در همین منطقه سپری کرده و به همین دلیل با مردم، زندگی و مشکلات روزمره آنان آشنایی نزدیک دارد.
اکنون او در کمپاین‌های واکسین پولیو کار می‌کند. واکسین‌کردن اطفال، ثبت معلومات آنان، پاسخ‌دادن به پرسش‌های خانواده‌ها و ارائه معلومات صحی، بخشی از کار روزانه اوست.
مونسه می‌گوید: «خوشحالم که به جامعه‌ام خدمت می‌کنم؛ زیرا هر روز می‌توانم برای صحت اطفال کاری انجام دهم.»
در کنار واکسین، صحبت درباره صحت
وقتی مونسه برای واکسین‌کردن اطفال به یک خانواده می‌رود، تلاش می‌کند در کنار واکسین طفل، به نیازهای صحی تمام اعضای خانواده نیز توجه کند و رهنمودهای صحی لازم را با آنان شریک سازد.
او به دلیل آموزش‌های قابلگی، می‌تواند به پرسش‌های خانواده‌ها درباره صحت زنان پاسخ دهد. مونسه با مادران درباره صحت خودشان نیز صحبت می‌کند و به آنان توصیه می‌کند برای دریافت واکسین (TD) به نزدیک‌ترین مرکز صحی مراجعه کنند. این واکسین برای محافظت در برابر بیماری‌های تیتانوس و دیفتری تطبیق می‌شود.
او می‌گوید: «صحت طفل از خانواده او جدا نیست؛ صحت مادر نیز برای طفل و تمام خانواده مهم است.»
برای مونسه، هر مراجعه فرصتی است تا خانواده‌ها با معلومات و خدمات صحی مورد نیازشان بیشتر آشنا شوند و در صورت نیاز از این خدمات استفاده کنند.
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
مونسه حکیمی پس از واکسین‌کردن یک طفل در ولسوالی شُتل، انگشت او را علامت‌گذاری می‌کند؛ در حالی که خواهر طفل، برادر کوچک‌ترش را در آغوش گرفته است.
وقتی برخی خانواده‌ها واکسین را نمی‌پذیرند
یکی از بخش‌های مهم کار مونسه، صحبت با خانواده‌هایی است که درباره واکسین نگرانی دارند.
برخی خانواده‌ها به دلیل معلومات نادرست و شایعات، اطفال خود را در برابر پولیو واکسین نمی‌کنند. در چنین مواردی، مونسه و تیمش تلاش می‌کنند نخست نگرانی‌های خانواده را درک کنند و سپس با ارائه معلومات دقیق و درست درباره واکسین، به پرسش‌های آنان پاسخ دهند.
او می‌گوید: «وقتی یک خانواده واکسین را رد می‌کند، نخست تلاش میکنیم بفهمیم دلیل مخالفت‌شان چیست. سپس معلومات دقیق درباره واکسین ارائه میکنیم و به پرسش‌های آنان پاسخ می‌دهیم. هدف ما مجبورکردن خانواده نیست؛ بلکه آگاهی‌دادن و ایجاد اعتماد است.»
او از خانواده‌ای یاد می‌کند که در ابتدا به دلیل معلومات نادرست، از واکسین‌کردن طفل خود خودداری می‌کرد.
مونسه و تیمش با حوصله با خانواده صحبت کردند، به پرسش‌های آنان پاسخ دادند و اهمیت واکسین را برایشان توضیح دادند. در نتیجه، خانواده قانع شد و طفل خود را واکسین کرد.
این تجربه به مونسه نشان داد که احترام، حوصله و صحبت‌کردن با مردم به زبان ساده، نقش مهمی در ایجاد اعتماد دارد.
رسیدن به هر طفل
روز کاری مونسه پس از دریافت رهنمودهای ساحوی آغاز می‌شود. او همراه با تیمش به مناطق تعیین‌شده می‌رود، اطفال را واکسین می‌کند، معلومات آنان را ثبت می‌کند و به پرسش‌های خانواده‌ها پاسخ می‌دهد.
به گفته مونسه، او و تیمش در یک روز معمولی بین ۸۰ تا ۱۰۰ طفل را واکسین می‌کنند. در کمپاین اخیر، حدود ۶۰۰ طفل را در منطقه خود واکسین کرده و نزدیک به ۱۵۰ خانواده را تحت پوشش قرار داده‌اند.
پولیو یک مرض ساری است که می‌تواند باعث فلج دایمی طفل شود؛ اما با واکسین می‌توان از آن جلوگیری کرد. افغانستان هنوز هم در کنار پاکستان، یکی از دو کشوری است که ویروس پولیو وحشی در آن برای اطفال تهدید به شمار می‌رود. تا ۲۶ آگست ۲۰۲۶، در افغانستان ۱۹ واقعه پولیو وحشی ثبت شده بود.
در چنین شرایطی، تلاش مونسه و همکارانش برای رساندن واکسین به اطفال در مناطق دوردست اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
مونسه می‌گوید: «این چند قطره واکسین شاید کوچک به نظر برسد، اما برای آینده یک طفل ارزش بسیار بزرگی دارد.
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
مونسه حکیمی در ولسوالی شُتل در میان اطفال واکسین‌شده.
وقتی اعتماد تغییر می‌آورد
مونسه می‌گوید که با گذشت زمان، تغییر مثبتی را در سطح آگاهی مردم در منطقه خود دیده است.
خانواده‌هایی که پیش از این به دلیل معلومات نادرست اطفال خود را واکسین نمی‌کردند، اکنون همکاری بیشتری با واکسیناتوران دارند. برخی خانواده‌ها حتی منتظر کمپاین‌های بعدی هستند تا اطفال خود را واکسین کنند.
به باور مونسه، حمایت عالمان دین، بزرگان قومی و ریش‌سفیدان نیز در افزایش اعتماد مردم نقش مهمی دارد. افراد مورد اعتماد جامعه می‌توانند در رساندن معلومات درست درباره واکسین، در کنار کارکنان صحی نقش مؤثری داشته باشند.
او می‌گوید از زمانی که این کار را آغاز کرده، احساس مسئولیتش در برابر صحت جامعه بیشتر شده است.
افغانستان عاری از پولیو؛ آرزوی مونسه
مونسه برای اطفال افغانستان آرزویی ساده، اما بزرگ دارد.
«می‌خواهم تمام اطفال افغانستان سالم باشند و از امراض قابل پیشگیری در امان بمانند. آنان باید بتوانند به مکتب بروند و برای خود و کشورشان آینده بهتری بسازند.»
برای او، افغانستان عاری از پولیو تنها به معنای از بین رفتن یک مرض نیست؛ بلکه پیروزی تلاش‌های مشترک واکسیناتوران، کارکنان صحی، رضاکاران و خانواده‌هایی است که هر روز برای حفاظت از اطفال تلاش می‌کنند.
در شُتل، روزهای مونسه با رفتن از یک محل به محل دیگر و واکسین‌کردن اطفال سپری می‌شود. برای او، هر طفل واکسین‌شده یک گام به سوی آینده‌ای سالم و مصئون است.
او امیدوار است این گام‌های کوچک، روزی افغانستان را به آینده‌ای عاری از پولیو برساند.
