بدخشان، افغانستان (۱۵ میزان ۱۴۰۳) – ساره سادات، ۱۹ ساله، باشنده ولسوالی یفتل پایین ولایت بدخشان، در یک‌سالگی و پیش از آن‌که دنیای طفولیت‌اش آغاز شود، به مرض پولیو مبتلا شد.
این مرض نه‌تنها به زندگی ساره آسیب زد، بلکه مسیر زندگی‌اش را به‌طور کامل تغییر داد؛ هر دو پای او فلج شد و از آن زمان با چالش‌های جسمی و اجتماعی بسیاری دست‌وپنجه نرم می‌کند.
تلخی این داستان زمانی بیشتر می‌شود که ساره به یاد می‌آورد، اگر واکسیناسیون به‌موقع در دوران کودکی‌اش در دسترس بود، شاید هرگز به این سرنوشت دچار نمی‌شد.
ساره می‌گوید: «اگر در آن زمان واکسین در دسترس بود، شاید اکنون زندگی متفاوتی می‌داشتم.»
زندگی روزمره برای ساره آسان نیست. او بدون کمک بایسکل یا عصا به‌سختی راه می‌رود و این موضوع چالش‌های زیادی را برایش ایجاد کرده است.
به دلیل وضعیت فلج بودنش، او از بسیاری از فعالیت‌های اجتماعی که جوانان دیگر در آن شرکت دارند، محروم است. با این حال، ساره هرگز امیدش را از دست نداده و همچنان به آینده‌ای بهتر امیدوار است.
او می‌افزاید: «هرچند نمی‌توانم مانند دیگران آزادانه حرکت کنم، اما هیچ‌گاه احساس نکرده‌ام که شکست خورده‌ام. همیشه به خدا توکل می‌کنم و تلاش دارم تا از امکانات موجود استفاده کنم.»
ساره از والدینش که همیشه در کنار او بوده‌اند، سپاسگزاری می‌کند و می‌گوید: «پدر و مادرم همیشه پشت من بودند و هرگز اجازه ندادند که احساس تنهایی کنم. این حمایت برایم بسیار مهم بوده است.»
به گفتهٔ او، داستانش می‌تواند به‌عنوان هشداری برای والدین و جامعه عمل کند تا به اهمیت واکسیناسیون بیشتر توجه کنند.
مرض پولیو نه‌تنها به زندگی ساره آسیب زد، بلکه مسیر زندگی‌اش را به‌طور کامل تغییر داد؛ هر دو پای او فلج شد و از آن زمان با چالش‌های جسمی و اجتماعی بسیاری دست‌وپنجه نرم می‌کند
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۳ | رقیبه حمیدی
ساره پیامی قوی برای والدین دارد: «من نمی‌خواهم هیچ طفلی مثل من از راه رفتن و انجام فعالیت‌های روزمره محروم شود. از والدین می‌خواهم که به کلینیک‌ها بروند و اطفال‌شان را در برابر پولیو و دیگر امراض واکسین کنند.»
پدر ساره، گل محمد، که خود یک کارگر ساده است، می‌گوید: «مریضی ساره همه چیز را تغییر داد. هزینه‌های درمانی و نیازهای خاصی که او دارد، بار اقتصادی سنگینی بر دوش ما گذاشته است.»
وی می‌افزاید: «من به‌عنوان یک پدر از اینکه دخترم به مرض پولیو مبتلا شد، بسیار ناراحت هستم. اگر می‌توانستم به گذشته برگردم و از واکسیناسیون استفاده کنم، قطعاً این کار را انجام می‌دادم. از همهٔ والدین می‌خواهم که اهمیت واکسین‌ها را درک کنند و به‌موقع اطفال‌شان را واکسین کنند.»
مادر ساره، بی‌بی شیرین، می‌گوید: «بسیاری از مردم نمی‌دانند که فلج ساره نتیجهٔ یک مریضی است و متأسفانه برخی او را به‌عنوان فردی ضعیف می‌بینند. این نگاه‌های منفی گاهی او را اذیت می‌کند.»
وی می‌افزاید: «مهم‌ترین درسی که از داستان ساره می‌توان گرفت، اهمیت واکسیناسیون است. اگر او در دوران طفولیت واکسین پولیو را دریافت کرده بود، ممکن بود وضعیتش بسیار متفاوت باشد.»
او می‌گوید: «من از والدین می‌خواهم که حتماً اطفال‌شان را واکسین کنند تا دچار سرنوشت دختر من نشوند.»
داکتر قطب‌الدین، یکی از داکتران بدخشان، تأکید می‌کند: «پولیو یک مرض بسیار خطرناک است، اما واکسین می‌تواند از شیوع آن جلوگیری کند. متأسفانه در برخی مناطق، اطفالی مانند ساره هنوز به این مریضی مبتلا می‌شوند.»
مشکلات زندگی ساره سادات به‌خوبی نشان می‌دهد که چگونه یک مرض قابل پیشگیری مانند پولیو می‌تواند زندگی یک فرد و خانواده‌اش را تحت تأثیر قرار دهد.
عدم دسترسی به واکسیناسیون به‌موقع در دوران طفولیت، نه‌تنها ساره را فلج کرده، بلکه خانواده‌اش را با مشکلات اقتصادی و اجتماعی فراوانی مواجه کرده است.
پیام ساره به دیگران واضح است: «واکسیناسیون تنها راه جلوگیری از چنین فاجعه‌ای است. بیایید با هم برای آینده‌ای بهتر برای اطفال‌مان تلاش کنیم.»
رقیبه حمیدی | بدخشان
