ننگرهار، افغانستان (۸ عقرب ۱۴۰۴) - عزت‌الله باشنده اصلی ولایت کنر است، اما اکنون همراه با خانواده‌اش در شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار زندگی می‌کند.
او سه‌ساله بود که به مرض پولیو (فلج اطفال) مبتلا شد. این مرض توان حرکت را از دست‌ها و پاهایش گرفت و مسیر زندگی‌اش را برای همیشه تغییر داد.
امروز او در میان مردم شهر به‌عنوان نمادی زنده از عبرت دیده می‌شود. پیام او روشن است: «آرزو دارم دیگر هیچ طفلی به این مریضی مبتلا نشود.»
طفولیتی که متوقف شد
عزت‌الله، مانند هر طفل دیگر، آرزوهای بزرگ داشت؛ رفتن به مکتب، بازی کردن و داشتن آینده‌ای روشن. اما زمانی که ویروس پولیو به او حمله کرد، رؤیاهایش فرو ریخت.
پدرش، محمد شریف، می‌گوید: «پسرم سه‌ساله بود که دست‌ها و پاهایش فلج شدند. داکتران گفتند او به پولیو مبتلا شده و این مرض درمان ندارد. اگر ما در وقت مناسب دو قطره واکسین می‌دادیم، شاید به چنین سرنوشتی دچار نمی‌شد.»
این سخن تنها درد یک خانواده را بازگو نمی‌کند، بلکه یادآور فرصتی است که هرگز نباید از دست برود.
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۴ هـ ش
عزت‌الله سه‌ساله بود که به پولیو (فلج اطفال) مبتلا شد. این بیماری توان حرکت را از او گرفت و مسیر زندگی‌اش را برای همیشه تغییر داد.
درمان حضور؛ از خانه تا بازار
محمد شریف هر روز عزت‌الله را با خود به بازار می‌برد. او می‌گوید: «اگر در خانه بماند، ممکن است مشکلات روانی‌اش بیشتر شود. در بازار، مردم با او صحبت می‌کنند و احترام می‌گذارند؛ همین برایش حس ارزشمندی می‌آورد.»
عزت‌الله کاری ندارد، اما روزش در میان لبخندها و گفت‌وگوهای صمیمانه مردم آغاز می‌شود.
حلیم، یکی از دکانداران شهر که سال‌هاست عزت‌الله را می‌شناسد، می‌گوید: «هر صبح برایش چای می‌آورم. او به‌عنوان یک فرد معلول، نمونه زنده‌ای برای کسانی است که نسبت به واکسین اطفال‌شان بی‌توجه‌اند. اگر عزت‌الله سالم می‌بود، باور دارم امروز داکتر، معلم یا انجینر می‌شد.»
آرزوی عزت‌الله
با وجود محدودیت‌های فزیکی، ذهن عزت‌الله روشن و هوشیار است. او می‌گوید: «من زمانی طفل سالمی بودم و به زندگی امیدهای فراوان داشتم. می‌خواستم با هم‌سن و سالانم بازی کنم، به مکتب بروم، اما مرض پولیو تمام آرزوهایم را از بین برد. اکنون تنها یک آرزو دارم که هیچ طفلی دیگری به این بیماری ویرانگر مبتلا نشود.»
این آرزوی ساده اما عمیق، دروازه دل هر پدر و مادری را می‌کوبد و به جامعه یادآوری می‌کند که سلامت هر طفل مسئولیت مشترک همه ماست.
پولیو چه می‌کند؟ چرا «واکسین به‌موقع و در هر نوبت» مهم است؟
پولیو یک مرض ویروسی است که اعصاب بدن را هدف قرار می‌دهد و به‌ویژه اطفال زیر پنج‌سال را با ضعف عضلات و حتی فلج دایمی روبه‌رو می‌سازد. این مرض زمانی گسترش می‌یابد که اطفال در وقت مناسب و به‌صورت منظم واکسین نشوند.
کارمندان صحی تأکید می‌کنند: «اگر عزت‌الله در وقت مناسب واکسین می‌گرفت، هرگز به پولیو مبتلا نمی‌شد. او به دلیل پایین بودن سطح آگاهی و محدودیت‌های دیگر، از حق حیاتی واکسین محروم ماند. اکنون جامعه باید این کمبود را با همکاری جبران کند.»
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۴ هـ ش
عزت‌الله امروز با چشمان پر از حسرت به جهان می‌نگرد و در پیامی خاموش اما روشن می‌گوید: «هر کودک را در هر کمپاین با دو قطره واکسین محافظت کنید!»
چرا باید جامعه در برابر پولیو یک‌صدا بایستد؟
بسیاری از کشورها در جهان با استفاده از واکسین، مرض پولیو را از بین برده‌اند، اما اطفال کشور ما هنوز در معرض خطر این ویروس هستند.
اگر خانواده‌ها، علمای دین، جوانان و کارکنان صحی دست به دست هم ندهند و در برابر پولیو مبارزه نکنند، اطفال بیشتری به سرنوشت دردناک عزت‌الله دچار خواهند شد.
راه‌حل ساده، تأثیر بزرگ
واکسین پولیو مصون، رایگان و مؤثر است. هدف هر کمپاین این است که همان دو قطره واکسین «به‌موقع» و «در هر بار» به تمام اطفال برسد. تکمیل دوزهای تکراری، دیوار محافظتی بدن را استوارتر می‌سازد.
انتخاب در دستان ماست: آیا می‌خواهیم فرزندان خود را مانند عزت‌الله معلول ببینیم، یا چون دیگر اطفال، سالم و تندرست؟
صدای امید عزت‌الله
امروز عزت‌الله با چشمان پر از حسرت به جهان می‌نگرد و در پیامی آرام اما روشن می‌گوید: «هیچ‌گاه فراموش نکنید؛ در هر نوبت، دو قطره واکسین به هر طفل بدهید!»
این تنها درد یک پدر و پسر نیست؛ بلکه پیام امید برای نسل‌های آینده افغانستان است.
اگر امروز همگی با هم بایستیم و از هر کمپاین حمایت کنیم، فردا اطفال ما به‌سوی مکتب و میدان‌های بازی خواهند رفت، و نام پولیو برای همیشه به تاریخ خواهد پیوست.
