جوانی که سلامت اطفال را مسؤولیت خود می‌داند
زاهدالله عاطف، ۲۵ ساله، یکی از رضاکاران کمپاین واکسین پولیو در کنر است. کار او تنها واکسین‌کردن اطفال نیست؛ او با خانواده‌ها صحبت می‌کند، به نگرانی‌های آنان گوش می‌دهد و برای جلب اعتمادشان تلاش می‌کند. برای او، واکسین‌شدن هر طفل یک گام به سوی یک آینده سالم و مصون است.
کنر، افغانستان (۲۹ سنبله ۱۴۰۵) - زمانی که زاهدالله عاطف در آغاز روز وسایل مورد نیاز برای تطبیق واکسین پولیو را از کلینیک محلی دریافت می‌کند، می‌داند که کار روزانه‌اش تنها به واکسین‌کردن اطفال محدود نمی‌شود.
او با خانواده‌ها صحبت می‌کند، به پرسش‌های آنان گوش می‌دهد، به نگرانی‌های‌شان پاسخ می‌دهد و تلاش می‌کند تا واکسین پولیو به هر طفل برسد.
زاهدالله، ۲۵ ساله، فرزند جاندراخان و باشنده ولسوالی خاص کنر است. او به عنوان رضاکار در کمپاین‌های واکسین پولیو کار می‌کند. وی پس از فراغت از پوهنځی ساینس پوهنتون غزنی، زندگی کاری خود را با احساس خدمت به جامعه پیوند داده است.
همین احساس، انگیزه اصلی او برای کار در بخش مبارزه با پولیو است.
او می‌گوید: «دیدم که پولیو یا فلج اطفال یک مرض خطرناک است که می‌تواند باعث معلولیت دایمی شود، اما با واکسین‌کردن به‌موقع می‌توان از آن جلوگیری کرد. همین موضوع مرا تشویق کرد تا در حفاظت از اطفال جامعه خود سهم بگیرم.»
پیش از واکسین، اعتماد لازم است
زاهدالله می‌گوید که مهم‌ترین بخش کار او در ساحه، تنها واکسین‌کردن اطفال نیست. او می‌خواهد خانواده‌ها بدانند که چرا واکسین پولیو مهم است و چرا نباید هیچ طفلی از واکسین‌شدن باز بماند.
به گفته او، برخی خانواده‌ها فکر می‌کنند اگر طفل‌شان یک بار واکسین شده باشد، دیگر نیازی به واکسین‌شدن ندارد. او تلاش می‌کند با زبان ساده برای خانواده‌ها توضیح دهد که دوزهای تکراری واکسین پولیو در جریان کمپاین‌ها، برای تقویت حفاظت طفل در برابر این بیماری اهمیت دارد.
اما گاهی برای قانع‌کردن یک خانواده، تنها ارائه معلومات کافی نیست؛ اعتماد نیز لازم است.
او می‌گوید: «وقتی یک خانواده از واکسین‌کردن اطفال خود خودداری می‌کند، نخست تلاش می‌کنم دلیل مخالفت‌شان را بفهمم. به حرف‌های‌شان گوش می‌دهم و سپس در مورد واکسین، معلومات ساده و روشن برای‌شان ارائه می‌کنم.»
به گفته او، معلومات نادرست و شایعات گاهی باعث می‌شود خانواده‌ها در مورد واکسین نگران شوند. در چنین مواردی، او تلاش می‌کند از تقابل دوری کند و نخست به نگرانی‌ها و پرسش‌های مردم گوش دهد.
اگر خانواده پس از آن نیز قانع نشود، از بزرگان مورد اعتماد و عالمان دینی محل برای گفت‌وگو با آنان کمک گرفته می‌شود.
از دید زاهدالله، برخورد محترمانه، حوصله و گوش‌دادن به سخنان مردم از مهم‌ترین راه‌های ایجاد اعتماد است.
© افغانستان
عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
زاهدالله عاطف در کنر واکسین جزوی زرقی پولیو را به یک طفل تطبیق می‌کند.
یک تجربه که دیدگاه یک خانواده را تغییر داد
روزی زاهدالله با خانواده‌ای روبه‌رو شد که در مورد واکسین‌کردن طفل‌شان نگرانی داشتند. او با حوصله به سخنان آنان گوش داد و در مورد واکسین معلومات ارائه کرد، اما خانواده هنوز اطمینان کامل نداشت.
سپس زاهدالله تجربه همکارش، جوادالله، را با آنان در میان گذاشت. جوادالله بیش از ده سال است که در بخش واکسیناسیون کار می‌کند. او هفت سال منتظر تولد نخستین فرزندش بود و زمانی که پسرش محمد به دنیا آمد، او را در هیچ یک از مراحل واکسین پولیو از واکسین‌شدن بازنگذاشت.
زاهدالله این موضوع را برای آن خانواده چنین توضیح داد: اگر جوادالله به واکسین باور نمی‌داشت، پس از هفت سال انتظار، نخستین فرزندش را به گونه منظم واکسین نمی‌کرد.
این تجربه شخصی برای آن خانواده قابل اعتماد بود و در نهایت، آنان اطفال خود را واکسین کردند.
برای زاهدالله، این تجربه یک درس مهم داشت: گاهی مردم تنها به معلومات نیاز ندارند؛ تجربه شخصی یک فرد مورد اعتماد نیز می‌تواند نگرانی‌های آنان را کاهش دهد و در تصمیم‌گیری به آنان کمک کند.
معنای خدمت برای یک جوان
زاهدالله در جریان کمپاین واکسین پولیو، هر روز ده‌ها طفل را واکسین می‌کند. زمانی که واکسین خوراکی پولیو (OPV) را تطبیق می‌کرد، روزانه حدود ۸۰ طفل را واکسین می‌کرد. اکنون که واکسین غیرفعال پولیو (IPV) را تطبیق می‌کند، روزانه بین ۴۰ تا ۴۵ طفل را واکسین می‌کند.
در پایان روز نیز گزارش فعالیت‌های انجام‌شده را ثبت می‌کند.
اما برای او، ارزش این کار تنها در ارقام خلاصه نمی‌شود.
او می‌گوید وقتی یک خانواده همکاری می‌کند و طفل واکسین می‌شود، احساس خوشحالی می‌کند؛ زیرا می‌داند که در حفاظت از سلامت یک طفل سهم خود را ادا کرده است.
روبه‌روشدن با پرسش‌ها و نگرانی‌های مختلف مردم، اهمیت صبر، برخورد نرم و جلب اعتماد را نیز به او آموخته است.
خانواده زاهدالله نیز از کار او حمایت می‌کنند و خوشحال‌اند که او برای سلامت اطفال جامعه خود خدمت می‌کند.
© افغانستان
عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
پس از تطبیق واکسین پولیو، انگشت کوچک یک طفل به عنوان نشانه دریافت واکسین علامت‌گذاری می‌شود.
در پشت هر طفل، یک خانواده قرار دارد
زاهدالله می‌داند که پولیو تنها با تلاش تیم‌های واکسین از بین نمی‌رود. هر کمپاین واکسین زمانی مؤثر واقع می‌شود که خانواده‌ها نیز با آن همکاری کنند.
به همین دلیل، او از والدین می‌خواهد پرسش‌های خود در مورد واکسین اطفال را با کارمندان صحی مورد اعتماد در میان بگذارند و به جای شایعات و معلومات نادرست، از منابع معتبر معلومات دریافت کنند.
او می‌خواهد روزی فرا برسد که هیچ طفلی به دلیل پولیو با معلولیت دایمی روبه‌رو نشود.
او می‌گوید: «آرزوی من این است که همه اطفال سالم باشند و آینده مصون داشته باشند. اگر افغانستان از پولیو پاک شود، این برای همه ما یک دستاورد بزرگ خواهد بود.»
برای زاهدالله، مبارزه با پولیو تنها به دو قطره واکسین محدود نمی‌شود. این تلاش برای حفاظت از یک طفل در امروز و تأمین آینده مصون اوست.
او که هر روز از یک قریه به قریه دیگر و از یک خانه به خانه دیگر می‌رود، تنها واکسین را به اطفال نمی‌رساند؛ بلکه برای تقویت اعتماد خانواده‌ها به واکسین نیز تلاش می‌کند.
به باور او، همین گام‌های کوچک می‌تواند زمینه‌ساز یک تغییر بزرگ شود؛ تغییری که روزی افغانستان را به جایی برساند که هیچ طفلی به دلیل پولیو با معلولیت دایمی روبه‌رو نشود.