مبارزه با پولیو از راه ایجاد اعتماد
یکی از مبلغان اجتماعی برنامه پولیو در خوست، با تلاشهای دوامدار خود توانسته است شمار خانوادههایی را که از واکسین اطفالشان خودداری میکردند، در منطقه خود از ۵۷ خانواده به تنها دو خانواده کاهش دهد.
خوست، افغانستان (۳ سنبله ۱۴۰۵) - تغییر دیدگاه یک خانواده در مورد واکسین پولیو در یک منطقه روستایی شاید یک گام کوچک به نظر برسد؛ اما برای فرهادالله وصال، هر خانوادهای که برای واکسین کردن اطفال خود آماده میشود، نتیجه گفتوگوهای طولانی، حوصلهمندی و تلاش برای ایجاد اعتماد است.
وصال، حدود ۲۹ ساله، در منطقهای کار میکند که زمانی ۵۷ خانواده در آن از واکسین کردن اطفالشان خودداری میکردند. او و همکارانش بهجای فشار آوردن، گفتوگو و آگاهیدهی را در پیش گرفتند، به نگرانیهای مردم گوش دادند و در صورت نیاز، از عالمان دین، بزرگان قومی و مویسفیدان نیز کمک خواستند.
در نتیجه این تلاشها، شمار خانوادههایی که از واکسین خودداری میکردند، نخست به هفت و سپس به تنها دو خانواده کاهش یافت.
برای وصال، این تغییر یک دستاورد مهم در کارش است؛ اما این دستاورد در یک روز به دست نیامده است.
او حدود دوازده سال است که در بخش آگاهیدهی مردم کار میکند و در این مدت آموخته است که یک پیام زمانی تأثیر بیشتری دارد که بر پایه اعتماد با مردم در میان گذاشته شود.
از رضاکاری تا خدمت مسلکی
وصال زمانی که هنوز شاگرد مکتب بود، کارش را بهعنوان رضاکار در کمپاینهای واکسین پولیو آغاز کرد.
سالهای نخست کار با مردم، او را با واکنشهای متفاوتی روبهرو کرد: «بعضیها با علاقه به صحبتهایم گوش میدادند، اما بعضیهای دیگر با شک، رد کردن و حتی واکنش تند پاسخ میدادند.»
در سال ۱۳۹۶ از طریق کانکور عمومی به پوهنتون پکتیا راه یافت. سالهای پوهنتون او تنها به تحصیل سپری نشد؛ بلکه ارتباطش را با جامعه خود حفظ کرد و از خدمت به مردم نیز دست نکشید.
او در سال ۱۴۰۰ با درجه عالی از پوهنتون فارغ شد. پس از فراغت، فرصتهای دیگری برای کار مسلکی داشت، اما مسیری که از دوران رضاکاری آغاز کرده بود، همچنان برایش ارزشمند بود. او در سال ۱۴۰۱ دوباره بهعنوان مبلغ به وظیفه خود برگشت.
برای وصال، تحصیل و خدمت از یکدیگر جدا نیستند: «تحصیل زمانی ارزش واقعی خود را پیدا میکند که انسان از آن برای خیر، آگاهی و خدمت به جامعه خود استفاده کند.»
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
فرهادالله وصال در خوست به یک طفل واکسین پولیو میدهد.
هر روز در میان دهها خانواده
وصال و همکارانش در جریان کمپاینهای واکسین پولیو، هر روز حدود ۶۰ خانواده را به مساجد دعوت میکنند و در مورد بیماری پولیو، واکسین و صحت اطفال به آنان آگاهی میدهند.
اما این دیدارها تنها برای شریک ساختن معلومات نیست. مردم پرسشهای خود را مطرح میکنند، نگرانیهایشان را در میان میگذارند و گاهی باورهایی را درباره واکسین مطرح میکنند که آنان را در واکسین کردن اطفالشان مردد میسازد. وصال و همکارانش تلاش میکنند با حوصله به نگرانیهای خانوادهها گوش بدهند و به هر پرسش پاسخ روشن ارائه کنند.
به باور وصال، برای قانع کردن مردم تنها معلومات کافی نیست؛ اعتماد نیز مهم است. به همین دلیل، او و تیمش در صورت نیاز با عالمان دین، بزرگان قومی، مویسفیدان و دیگر افراد مورد اعتماد یکجا کار میکنند تا به پرسشها و نگرانیهای مردم به گونهای پاسخ داده شود که آنان اطمینان حاصل کنند.
نتیجه این تلاشها در کاهش شمار خانوادههایی که از واکسین خودداری میکنند، بهخوبی دیده میشود.
کاهش خانوادههای انکارکننده واکسین از ۵۷ به دو خانواده
یکی از تجربههای مهم وصال در کارش، کاهش شمار خانوادههایی است که در منطقه از واکسین پولیو خودداری میکردند.
زمانی در این منطقه ۵۷ خانواده از واکسین کردن اطفالشان خودداری میکردند.
وصال و همکارانش با عالمان دین، بزرگان قومی، شوراهای محلی و مویسفیدان هماهنگی کردند و بهصورت دوامدار با خانوادهها گفتوگو کردند.
در نتیجه این تلاشها، شمار خانوادههای انکارکننده واکسین نخست به هفت و سپس به تنها دو خانواده کاهش یافت.
برای وصال، این تنها تغییر یک رقم نیست؛ بلکه نتیجه دهها نشست، گفتوگو و تلاش برای بهدست آوردن اعتماد مردم است.
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۵ هـ ش
هر طفل واکسینشده، یک گام به سوی افغانستان عاری از پولیو است.
هنوز به خط پایان نرسیدهایم
مبارزه با پولیو همچنان ادامه دارد. افغانستان یکی از دو کشور جهان است که ویروس وحشی پولیو در آن بهگونه دوامدار در گردش است و تا ماه آگست سال ۲۰۲۶ م، ۱۹ واقعه پولیو در کشور ثبت شده است.
برای قطع زنجیر انتقال ویروس پولیو، همچنان مهم است که واکسین به هر طفل برسد و پوشش بلند واکسین حفظ شود. در این مسیر، اعتماد و همکاری مردم نیز نقش مهمی در محو پولیو دارد.
همین نیاز، کار مبلغان آگاهیدهی عامه مانند وصال را مهمتر میسازد؛ افرادی که بهصورت مستقیم با مردم صحبت میکنند، به پرسشها و نگرانیهای آنان گوش میدهند و تلاش میکنند هر طفل از خطر پولیو در امان بماند.
«آن روز برای من روز افتخار خواهد بود»
وصال با وجود تجربههای دشواری که در جریان کار با آن روبهرو میشود، همچنان به تلاشهای خود ادامه میدهد.
«هر بار که یک طفل با موفقیت واکسین میشود، احساس میکنم گویی سهم خود را در حفاظت از او در برابر معلولیت دایمی ادا کردهام.»
او چشمبهراه روزی است که افغانستان از پولیو پاک شود.
برای وصال، آن روز پیروزی سالها تلاش کارکنان صحی، مبلغان آگاهیدهی عامه، عالمان دین، بزرگان قومی و خانوادهها برای آینده مصون اطفال خواهد بود.